‘Âlem garîbe nüsha-i hikmet-nümâ imiş
Her noktası netîce-i sad-müdde’â imiş
Ol mû-miyânı sîneye sarmak şeb-i visâl
Üftâde-i çeh-i zekana mûmyâ imiş
Kâl eyleyen dili nefes-i ehl-i hâldür
Hep kîl ü kâli zâhid-i huşkun hevâ imiş
Bu ‘asrda gedâ-yi nemed-pûş-i gûşe-gîr
Ser-kişver-i safâ-yi dile pâdşâ imiş
Sâmî bu kâr-hâne-i sîm-âb-esâsda
İksîre ragbet eylememek kîmiyâ imiş