Bâreka’llâh Ey Bihîn-serdâr-i Meydân-i Vegâ

Arpaeminizade Sami

? - 1733
  • 378 okuma
  • 3 sene önce
  • Yorum Yok
0 ● 5 0 Oy

Bâreka’llâh ey bihîn-serdâr-i meydân-i vegâ
Hayr-makdem ey yegâne-saf-der-i kişver-güşâ

Çekdi bir mûy-i za’îfâsâ gürûh-i düşmeni
Kabza-i tîgün meger kim ola seng-i keh-rübâ

Düşmene gösterdi el-hak mu’cizât-i Ahmedi
Âferîn ey sadr-i haydar-hamle-i nusret-livâ

Düşmeni şakk-i ‘asâ itdükde tefrîk eyledün
Buna lâyık dinse açıldı tefârîkü’l-’asâ

Boynı baglu bende itdün sille-i ikbâl ile
Eyleyüp gerden-keşân-i ‘âlemi rû-der-kafâ

Böyle sehl-i mümteni’ olmış mı bir feth-i celîl
Var ise gelsün disün cümle tevârîh-âşinâ

Hâsılı olmış degüldür böyle bir feth-i ‘azîm
Sana mahsûs ü müsellemdür be-te’yîd-i Hudâ

Var yüri feth eyle şark ü garbı İskender gibi
Kalmadı şimden girü bir sedd-i râh olur sana

Zâtuna dirsem sezâ İskender-i gîtî-sitân
Tîgüne lâyık disem âyîne-i ‘âlem-nümâ

Zûr-i bâzû ile feth itdün kılâ’-i düşmeni
Eylesen âvîhte şemşîrüni ‘arşa sezâ

Hod-be-hod hasmı giriftâr itdi bîm-i savletün
Halka-i taburı oldı kendüye dâm-i belâ

Mevc urup seyl-âbe-i tûfân-hurûş-i ceyş-i dîn
Eyledi ser-geşte taburın misâl-i âsiyâ

Kendü âb ü dânesidür çekdi hayl-i düşmeni
Mühre-i top ü tüfeng ü mevc-i şemşîr-i kazâ

Virdi âb-i tîg ile misket guzât-i müslimîn
Eyledükçe kâfiri germ-iştihâ kaht ü galâ

Sanma kim ceng ü cidâl içre tüfeng ü harbedür
Ellerinde oldı küffâr-i za’îfânun ‘asâ

Toplar kundak bırakdı hânmân-i düşmene
Bir agızdan eyleyüp hengâme-i rûz-i cezâ

Çar-i murdâra paçavra gönderürdi toplar
Yaş içinde kanlı yaşın silmek içün dâ’imâ

Çar-i bed-hencâr nâ-çâr el-amân dirse n’ola
Kim bozıldukda hurûf-i çar olur elbet recâ

Çekmedi kimse bu heycâda ta’ab mânend-i tîr
‘Âdeti olmakla kavsün kâmeti oldı dütâ

Raksa geldi bezm-i rezm içre ser-i a’dâ-yi dîn
Turreler itdükçe kûs-i heft-cûşı pür-sadâ

Sûr idi gûyâ nefîr-i mehterân bir nefh ile
Eyledi düşmenleri üftâde-i hâk-i fenâ

Âftâb-i râyet-i nusret olınca âşkâr
Hep tagıldı leşker-i küffâr-i zulmet-âşinâ

Re’s-i küffâra düşüp hum-pâre-i encüm-feşân
‘Asker-i şeytânı san recm eyledi ehl-i semâ

Döndi la’lîn sâgara mînâ-yi nîlîfâm-i çerh
Mün’akis oldukda reng-i deşt-i pür-hûn-i vegâ

Eyledi a’lâ vü ednâyı bu nusret şâd-kâm
Didiler tahsîn idüp ins ü melek ni’me’l-gazâ

Gûyiyâ bir kaç şehîd olan dil-âverler içün
Düşdi mülk-i Lehle nice hısn-i ‘âlî hûn-bahâ

Nef’î merhûm eylemiş bu mısra’-i ber-cesteyi
Nice yıl evvel senün vasfunda inşâ gûyiyâ

Bir gazâ itdün ki hoşnûd eyledün peygam-beri
Eyleyüp isr-i resûlu’llâha el-hak iktidâ

Bir gazâ itdün ki bîm-i tîg-i kahrundan senün
Fitne vü gavgâ kesildi oldı ‘âlem pür-safâ

Bir gazâ itdün ki te’sîr-i sadâ-yi şöhreti
Oldı rûh-i Kahramân ü Rüsteme hayret-fezâ

Bir gazâ itdün ki şimden sonra saff-i rezmüne
Karşu turur var ise meydâna gelsün es-salâ

Çar-i Moskov bir gedâveş n’ola istîmân ile
Olsa bâb-i devletünde rûy-ber-hâk-i recâ

Kayser ü İskender-i Yunan bu cengi görseler
‘Acz ile anlar da olurdı deründe cebhe-sâ

Gûş idince müjde-i nâ-geh-zuhûr-i nusreti
Böyle tahrîr eyledüm elkâb-i medhün bî-riyâ

Erdşîr-i şîr-savlet âsaf-i Cem-menkabet
Kahramân-heybet vezîr-i gâzî-i Rüstem-vegâ

Kâr-fermâ-yi zafer sâhib-kırân-i nâmver
Kâm-kâr-i dâdger sadr-i şecâ’at-intimâ

Mâlik-i mülk-i sa’âdet iftihâr-i saltanat
Rütbe-bahşâ-yi sadâret mazhar-i lutf-i Hudâ

Hazret-i paşa-yi ekrem dâver-i gerdûn-haşem
Sâhib-i seyf ü kalem hem-nâm-i fahrü’l-enbiyâ

Ol vezîr-i sâ’ibü’t-tedbîr kim tevfîk-i Hak
Eylemiş takdîr ile re’y-i rezînün âşinâ

Zîb-i bâlâ-hâne-i ikbâl kim şâyestedür
Olsa câ-rûb-i deri şeh-bâl-i sî-murg ü hümâ

Bahr ü ber olsa n’ola muhtâc-i lutf ü himmeti
Bir eli deryâ-yi cûd ü bir eli kân-i sahâ

Pîşgâhında cenîbet-keş şeh-i hâversitân
Eblak-i câhında meh sîmîn-rikâb-i pür-ziyâ

Hâk-mâl-i südde-i rif’at-medârı âftâb
Çerh râhında kedû-yi mâh-der-kef bir gedâ

Şukka-i râyât-i ikbâline tahrîr eyledi
Sûre-i UM1ק Uì« kilk-i te’yîd-i Hudâ

Ba’d ez-în her kanda ‘azm eylerse nusret-yâb olur
Gâlib olur cümleten a’dâ-yi dîne gâlibâ

Zûr ile a’dâyı sulh itdürdi gayrı kimsenün
Kana girmez desti bu demlerde bî-reyb ü mirâ

Sâkî-i bezm-i tarab ola meger sâgar-be-kef
Dest-i hûbâna vire zînet yâhud reng-i hınâ

Teng idüp cây-i gürîzi hasma bîm-i heybeti
Halka-i zencîr olup pây-i ‘adûya nakş-i pâ

Takviyet-bahş-i za’îfân kim kemîn bir kâh-i huşk
Eylese kemter-gubâr-i dergehine ilticâ

Cezb ider bu’d-i mesâfe olsa da sâl-i hezâr
Fi’l-mesel mânend-i kûh-i Kâf olursa keh-rübâ

Nazrası olurdı çeşm-i sûzen-i ‘Îsâya târ
Hâk-i pâyın a’mî-i fıtrî ideydi tûtiyâ

Lutfını yâd itse cisminde gedâyânı olur
Mevc-i hârâya bedel nakş-i cebîn-i bûryâ

Bîd-i baht-i vâj-gûn bâr-âver-i maksûd olur
İrse bir katre midâd-i lutf ü cûdından nemâ

Her cebel bir tûde-i ‘anber olur cûlar gül-âb
Bûy-i ahlâkın beyâbâna nisâr itse sabâ

Bûy-i hulkı var iken zîr-i lihâf-i nâfdan
Zâhir olsa mahv olur müşk-i Hoten ile Hıtâ

Mû-şikâfân-i Aristo-hikmetân-i rûzgâr
Nüsha-i re’yinde bulmazlar sevâd-i nâ-be-câ

Rütbe-i vâlâ-yi câhın bilseler itmezdiler
Ehl-i hey’et i’tibâr-i lâ-halâ vü lâ-melâ

Şeh-süvâr-i ‘arsa-i heycâ ki pîşinde müdâm
Hızr-i tevfîk-i Hudâ-yi lem-yezeldür reh-nümâ

Olsa devletle semend-i şûh-reftâra süvâr
Pâyına olur fütâde düşmen-i ser-der-hevâ

Dûşına almış vücûd-i nâzükin çün bûy-i gül
N’ola ol esb-i sebük-seyre disem bâd-i sabâ

Âhuvâne zîn-pûş-i al ile itse hırâm
Cilve eyler gûyiyâ bir dil-ber-i gül-gûn-kabâ

Sür’ati ol rütbedür kim râkibi vakt-i direng
Eylese sehven eger destin ‘inâna âşinâ

Göz yumup açınca kutr-i arzı devr eyler hemân
Bü’l-’acebdür kondugı yerden yine olmaz cüdâ

Arpaeminizade Sami

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir