Bi-hamdi’llâh Refîk Oldı Yine Tevfîk-i Rabbânî

Bâki

1526 - 1600
  • 637 okuma
  • 7 sene önce
  • Yorum Yok
0 ● 5 0 Oy

Süreyyâ sanmañ üstinde görince şîr-i gerdûnı
Atıldı âsmâne kûhsâr-ı kahrı kaplanı

Elinden ol kadar düşmen yimişdür boz doganı kim
Kızılelmadan eyvâ kopdı nâ-geh işidüp anı

Çalındı kûslar tabl u nekâre saldı âvâze
Dügün bayram idi gûyâ guzâta ceng meydânı

Kimi şemşîr-bâz oldı kimi cân-bâz bu halkuñ
Temâşâ eyleseñ ol günde görseñ hâl-i insânı

Ser-encâm-ı cadû âhir ne hâle irişür dirken
Hezârân kelleler tûp itdi nâ-geh çarh çevgânı

Dil-âverler oyunlar oynadı küffâre ol gün kim
Gören bâzîçe-i takdirüñ oldı deng ü hayrânı

Çıkup yelkenlüler Rûmî siperden bâdbânlarla
Yine gösterdiler cûş u hurûş-ı bahr-i ‘ummânı

Nehengâsâ dil-âverler ‘adûyı yutdılar gitdi
Aceb deryâ imiş hakkâ bu leşkergâh-ı ‘Osmânî

Ser-i bî-magz-ı düşmenden fezâda kâseler toldı
Sibâ’-ı kûh u deşte kıldılar tertîb-i mihmânî

Meger kim ugramış gerdûn öñinde seyl-i hûn içre
Şafak sandı şebângeh halk dâmânındaki kanı

Dem-i a’dâ ile deşt-i cihânı lâle-zâr itdi
Sipâh-ı berk-reftâr-ı Tatâruñ tîr-bârânı

Hudâvendâ sen ol İskender-i pâkîze-meşrebsin
Akıtdı tab’-ı pâküñ ayagına Âb-ı hayvânı

Ne cünbiş kıldı kim âhir dil-i düşmende yir itdi
Meger gösterdi ol nîze hırâm-ı kadd-i hûbânı

Misâl-i halka-i zülf-i girih-gîr-i ham-ender-ham
Biri birine koydı tîg-i kahruñ kâfiristânı

Licâmuñda sitâm olmak yaraşur çarhuñ ecrâmı
Semendüñ sîne-bendinde gül-i zer mâh-ı tâbânı

Bilürsin anı mürg-i beyza-i pûlâd-ı nusretdür
Aceb mi dâne divşürse elinde tîg-i bürrânı

Hemân âyîne-i sırr-ı Hudâdur tab’-ı şâhâne
Müberrâ gıll u gışdan kalbi sâf u sâde sultânî

Mücellâ sînesi âyînedâr-ı şâhid-i gaybî
Musaffâ hâtırı sûret-pezîr-i râz-ı pinhânî

Hemân oldur niyâzum senden ey Keyhusrev-i sânî
Ki gûş-ı hûşa mengûş eyle dürr-i pend-i pîrânı

Sikendersin karînûn feylesûfân-ı cihân olsun
Hakîmân-ı zamâne hîçe saymaz şahs-ı nâ-dânı

Niyaz it Hakka ey Bâkî vücûdın hıfz ide Bârî
Hatâlardan nigehdâr olsun ol Dârâ-yı devrânı

Hudâvendâ Hudâ ol zât-ı pâke hırz-ı cân olsun
Du’â-yı müstecâb-ı tâ’ifân-ı ‘arş-ı Rahmânî

Belâ gird-âbına salsun ‘adûñı nâ-bedîd itsün
Fenâ deryâsına gark eyleyen Fir’avn u Hâmânı

Hemîşe feth-i fîrûzı livânâ iltivâ itsün
Kapuña iltica kılsun cihânuñ hân u hâkânı

Baki

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir