İmam Hüseyin’in Düştüğü Günde

Teslim Abdal

17. yy
  • 480 okuma
  • 4 sene önce
  • Yorum Yok
0 ● 5 0 Oy

Dağlar taşlar hayvan insan ağladı,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.
Yer gök yasın tuttu kara bağladı,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Ateş yasın çekti anda yanmadı,
Bunda ….. miğmet yenmedi,
Cennet halkı matem tuttu gülmedi,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Zülcenan atı çıka geldi gördüler,
Hüseyin’in düştüğünü bildiler,
Alim ….. zarlığın kaldılar,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Dedesi Muhammed yanına geldi,
Torunun hatrını ovada aldı,
Açtı Fatima Ana saçını yoldu,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Ümmügülsüm Şehriban murat almadı,
Onlara olan hiç kimseye olmadı,
Cennet halkı matem tuttu gülmedi,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Sıdk ile tutanlar haslar hasıdır,
Tutmayanlar ulu Allaha asidir,
Çekin görün imamların yasıdır,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Lanet Yezide yasın çekmedi,
Sular dem çekti de durdu akmadı,
Gökte kuşlar bile tüyün dökmedi,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Lanet Yezide okunur onda,
Mümine rahmet okunur bunda,
Bin haç kadar sevap vardır bir günde,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde.

Teslim Abdal dertli sinem çağladı,
Muhipler yas tuttu kara bağladı,
Alim ah Hüseyin’im diye ağladı,
İmam Hüseyin’in düştüğü günde

Teslim Abdal

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir