Sürgün Vezirin Neşideleri / I

Bahattin Karakoç

5 Mart 1930 -
  • 572 okuma
  • 5 sene önce
  • Yorum Yok
0 ● 5 0 Oy

——————-Ferman Padişah’ın ve mülk de O’nun

* İTİRAF *

Başıma ne geldiyse beyaz sevdamdan geldi
Belki de salt budur sürgünlüğümün gerekçesi
Uyum en gizemli bir ahenktir hayat çalgısında
Ötelerin ötelerine alazlanır
Has sözün çarpıcı dibâcesi

Aşk, amaca götüren en kısa yoldur önümüzde
Bu yolda ne öğrendimse inanınca öğrendim
Zevklendim şu dağ senin, bu dağ benim gezmekten
Uçtan-kıyıdan-kenardan değil
Özümden yanınca öğrendim

Gördüklerimden çoktur göreceklerim
Öğrendiklerimden daha çoktur öğreneceklerim

* ANLADIM *
(ARANÂĞME)

Aşkın hem ateş, hem yağmur olduğunu
Kemiklerime kadar ıslanınca anladım

Adildir Padişahım, yan tutmaz, emek yemez
İnanıp erkine yaslanınca anladım

Sınırları karıştırdım deliliğin met çağında
Gerçeği, som gerçeği uslanınca anladım

Fiziğini aşan yanık sesin yeni ufuklara
Nasıl pençe vurduğunu, seslenince anladım

Aşkın fotoğrafı gözlerimde fer/kanat
Yürek sürekli zikir ile beslenince anladım

Yaş dorukta, gönül hâlâ çıktığı yolun başında
Başım dağlar gibi sislenince anladım

Bahaeddin KARAKOÇ (Dolunay Yay. 2004)

Bahattin Karakoç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir